Աշնան Նորից անձրև՜, մշո՜ւշ, ա՜մպ, Թախի՜ծ անհուն, տխրա՜նք հեզ, Աշո՛ւն, քեզ ի՛նչ քնքշությամբ, Ի՞նչ խոսքերով երգեմ քեզ… Քո մշուշը, քո ոսկի Տերևները հողմավար, Դյութանքը քո մեղմ խոսքի, Արցունքները քո գոհար… Հարազատ են իմ հոգուն, Վհատությանն իմ խոնարհ, Ե՛վ թփերը դողդոջուն, Ե՛վ խոտերը գետնահար… Եվ քո երգը թախծալի Իմ սրտի երգն է կարծես, Աշո՛ւն, քաղցր ու բաղձալի, Ի՞նչ խոսքերով երգեմ քեզ... Աշուն Դալուկ դաշտեր, մերկ անտառ… Մահացողի տըխո՜ւր կյանք… Անձրև, քամի, սև կամար… Սրտակտուր հեկեկանք։ Միգում շողաց մի ցուրտ լույս. Օ՜, արդյոք կա՞ վերադարձ. Մահացողի անզոր հույս, Վհատ սրտի տխուր հարց… Անուժ ցավի ցուրտ կապար… Մահացողի տխուր կյանք. Անմխիթա՜ր, անսպա՜ռ Վհատության հեկեկանք… ԿԱԼԻ ԵՐԳԸ Արի, եզո ջան, Ծիրան ջա՛ն. Հորովել ա՜, հորովել ա՜… Ոտիդ արա, ուսիդ արա, Կալը կալսենք, անձրև չըգա։ Տա՛ր, ման արա, ա՛ քեզ մեռնեմ, Դարման արա, ցավըդ առնեմ։ Դարմանը՝ դու, ցորենը՝ մենք Ձմեռն ուտենք, հանգիստ ապրենք։ Օրը գնաց, ա՛ Ծիրան ջան, Բանը մնաց, ջան, ախպեր ջան։ Ոտիդ արա, ուսիդ արա՛, Կալը կալսենք, անձրև չըգա։ ...