La Befana in Natale

La Befana è una figura amatissima del folclore italiano, legata alla notte dell’Epifania, tra il 5 e il 6 gennaio. Vola su una scopa e porta dolci, frutta secca e piccoli regali ai bambini buoni, mentre ai più monelli lascia un po’ di carbone.

La leggenda racconta che i Re Magi, diretti a Betlemme, chiesero indicazioni a una vecchina che viveva sola. Le proposero di seguirli per andare a trovare il Bambino Gesù, ma lei rifiutò perché era troppo impegnata con le faccende di casa. Pentita, preparò un sacco pieno di dolci e uscì a cercarli, senza riuscire a trovarli. Così iniziò a lasciare doni in ogni casa, sperando che uno dei bambini fosse Gesù.

Da allora, ogni anno, la Befana visita tutte le case dove vivono dei bambini. Con i suoi abiti logori e il volto segnato dalla fuliggine dei camini, porta un ultimo tocco di magia alle feste natalizie italiane.

Բեֆանան իտալական ժողովրդական ավանդույթի սիրելի կերպար է, կապված Էպիֆանիայի գիշերվան՝ հունվարի 5-ի և 6-ի միջև։ Նա թռչում է ավլակի վրա և բերում է քաղցրեղեն, չրեր ու փոքր նվերներ բարեկիրթ երեխաներին, իսկ չարաճճիներին թողնում է մի քիչ ածուխ։

Լեգենդի համաձայն՝ Երեք Թագավորները, Բեթղեհեմ գնալով, ճանապարհին հանդիպում են միակյաց մի ծեր կնոջ։ Նրանք նրան առաջարկում են միանալ իրենց՝ նորածին Հիսուսին տեսնելու, բայց նա հրաժարվում է՝ ասելով, որ շատ զբաղված է տան գործերով։ Ավելի ուշ նա զղջում է, լցնում է մի մեծ պարկ քաղցրեղենով ու դուրս գալիս նրանց փնտրելու, բայց չի կարողանում գտնել։ Այդ պատճառով սկսում է նվերներ թողնել յուրաքանչյուր տնում՝ հույսով, որ երեխաներից մեկը Հիսուսն է։

Այդ ժամանակից ի վեր Բեֆանան ամեն տարի այցելում է այն տները, որտեղ երեխաներ են ապրում։ Իր հնացած հագուստներով և բուխարիից սևացած դեմքով նա իտալական տոներին բերում է վերջին կախարդական երանգը։